1
00:00:50,049 --> 00:00:51,134
ตัวเลขทั้งหมด
เหตุการณ์ สถานที่

2
00:00:51,217 --> 00:00:52,469
องค์กรต่างๆ
และเรื่องอื่นๆ เป็นเรื่องสมมติ

3
00:00:52,552 --> 00:00:53,887
นักแสดงเด็กและสัตว์
ถูกถ่ายทำอย่างปลอดภัย

4
00:00:53,970 --> 00:00:54,971
ตามแนวทาง

5
00:00:58,975 --> 00:01:01,186
ผีไม่มีอยู่จริง

6
00:01:01,269 --> 00:01:03,563
ผีทุกตัวปฏิเสธในตอนแรก

7
00:01:03,646 --> 00:01:05,857
แล้วพิสูจน์ว่าฉันเป็นผี

8
00:01:05,940 --> 00:01:07,150
เอาล่ะ.

9
00:01:08,401 --> 00:01:10,320
บอกฉันว่าคุณเป็นใคร

10
00:01:10,403 --> 00:01:12,489
ฉัน? ฉัน...

11
00:01:14,783 --> 00:01:16,117
ฉันเป็นใคร?

12
00:01:17,368 --> 00:01:20,497
ใช้ได้. ผีส่วนใหญ่
แสดงปฏิกิริยาเช่นนี้

13
00:01:21,247 --> 00:01:22,999
บางทีฉันอาจจะสูญเสียความทรงจำของฉัน

14
00:01:23,500 --> 00:01:25,335
ฉันประสบอุบัติเหตุหรืออะไร?

15
00:01:25,418 --> 00:01:27,086
หากเป็นเพียงการสูญเสียความทรงจำธรรมดาๆ

16
00:01:28,087 --> 00:01:30,131
บอกฉันทีว่าทำไมคุณถึงลอยอยู่กลางอากาศ

17
00:01:30,215 --> 00:01:31,633
ฉันลอยอยู่กลางอากาศเหรอ?

18
00:01:31,716 --> 00:01:32,717
ห่า?

19
00:01:33,510 --> 00:01:34,511
นี่ไม่สามารถเป็นได้

20
00:01:36,429 --> 00:01:38,306
มีผีมาอีกไหม?

21
00:01:38,973 --> 00:01:40,558
เขาอยู่ที่นี่เหรอ?

22
00:01:41,643 --> 00:01:43,770
คราวนี้ใครล่ะ?

23
00:01:43,853 --> 00:01:45,730
เป็นผู้ชายในวัยสามสิบ

24
00:01:46,231 --> 00:01:47,732
เขาไม่ยอมรับว่าเขาตายแล้ว

25
00:01:48,775 --> 00:01:50,568
ฉันยังไม่ตายฉันบอกคุณ!

26
00:01:50,652 --> 00:01:51,986
ตอนนี้เขาอยู่ในระยะที่สอง

27
00:01:52,070 --> 00:01:53,196
ความโกรธ.

28
00:01:53,279 --> 00:01:55,115
- โอ้พระเจ้า
- สมมติว่าฉันตายแล้ว

29
00:01:55,198 --> 00:01:57,075
ต่อไปก็ต่อรอง..

30
00:01:57,158 --> 00:01:59,869
ในทางทฤษฎีแล้ว
สิ่งมีชีวิตฝ่ายวิญญาณเป็นไปไม่ได้

31
00:01:59,953 --> 00:02:02,705
ว้าว วิธีการทางทฤษฎีเหรอ?

32
00:02:03,206 --> 00:02:04,207
นี่เป็นเรื่องใหม่

33
00:02:04,999 --> 00:02:08,711
ฟัง. ในช่วงทศวรรษที่ 1880
นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ วิลเลียม ครูกส์

34
00:02:08,795 --> 00:02:11,381
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์
ชาร์ลส์ ริเชต์,

35
00:02:11,464 --> 00:02:14,717
และนักประดิษฐ์ผู้ยิ่งใหญ่ เอดิสัน
พยายามพิสูจน์การมีอยู่ของวิญญาณ

36
00:02:14,801 --> 00:02:16,761
แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวทั้งหมด!

37
00:02:18,221 --> 00:02:20,348
ว-มันคืออะไร?

38
00:02:20,431 --> 00:02:21,891
เขาอารมณ์เสียเหรอ?

39
00:02:21,975 --> 00:02:25,687
ดูเหมือนเขาจะมีการศึกษามากเกินไป
ที่จะเชื่อเรื่องผี

40
00:02:26,646 --> 00:02:28,857
ความไม่รู้ก็เป็นความสุขบางครั้ง

41
00:02:30,400 --> 00:02:31,609
เลวร้ายเกินไปสำหรับเขา

42
00:02:32,318 --> 00:02:34,821
ทำไมเราไม่นั่งลง.
และให้เวลาเขาบ้างไหม?

43
00:02:36,656 --> 00:02:38,533
พวกคุณล้อเล่นฉันเหรอ?

44
00:02:39,576 --> 00:02:42,579
เอาล่ะ ฉันจะพิสูจน์มันแล้ว

45
00:02:43,204 --> 00:02:44,372
อะไร...

46
00:02:45,498 --> 00:02:46,499
เกิดอะไรขึ้น?

47
00:02:48,459 --> 00:02:49,544
นี่คืออะไร?

48
00:02:50,795 --> 00:02:55,049
บางทีเราควรพาเขากลับบ้าน
และให้อาหารอันโอชะแก่เขา

49
00:02:55,133 --> 00:02:57,927
ฉันหวังว่าเขาจะไม่ใช่คนรักหมูหรือกาแฟ

50
00:02:58,511 --> 00:03:00,555
มันจะไม่ดีเลยถ้าเขาเป็น

51
00:03:02,765 --> 00:03:05,518
-ดนตรี.
-ใช่แล้ว ดนตรี

52
00:03:05,602 --> 00:03:07,020
ฉันควรเล่นอะไร?

53
00:03:08,187 --> 00:03:09,480
จะเลือกอะไรดี?

54
00:03:17,447 --> 00:03:19,282
เพื่อที่จะมีผีอยู่

55
00:03:19,365 --> 00:03:22,535
มันจำเป็นต้องมีเอนทิตีทางกายภาพ
และสร้างพลังงาน

56
00:03:22,619 --> 00:03:24,662
แต่นี่เป็นการต่อต้าน
กฎพื้นฐานของฟิสิกส์

57
00:03:24,746 --> 00:03:27,040
กฎแห่งการอนุรักษ์
ของมวลและพลังงาน

58
00:03:27,123 --> 00:03:28,124
อีกสิ่งหนึ่ง

59
00:03:38,468 --> 00:03:42,013
เพื่อที่จะมีผีอยู่
มันต้องอยู่เหนือเวลาและสถานที่

60
00:03:42,096 --> 00:03:45,266
นี่ก็เป็นการต่อต้านเช่นกัน
กฎพื้นฐานของฟิสิกส์

61
00:03:45,350 --> 00:03:46,351
โดยสรุป

62
00:03:46,434 --> 00:03:50,813
ไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์พิสูจน์ได้
การมีอยู่ของผี…

63
00:04:00,907 --> 00:04:02,575
ดูเหมือนเขาจะเรียนเอกวิทยาศาสตร์

64
00:04:04,244 --> 00:04:05,453
ฉัน...

65
00:04:05,536 --> 00:04:06,579
ฉันพบเขา

66
00:04:11,209 --> 00:04:13,503
ดร. จอน ซัง-โฮ บนโพเดียม
ในฐานะนักวิทยาศาสตร์แห่งปี

67
00:04:13,586 --> 00:04:15,255
ข้อมูล
เกี่ยวกับเหยื่อ จอน ซัง-โฮ

68
00:04:15,338 --> 00:04:18,883
จอน ซังโฮเป็นผู้นำคนต่อไป
ของสาขาชีววิทยาศาสตร์ในประเทศเกาหลี

69
00:04:20,260 --> 00:04:23,096
เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์แห่งปี
เป็นเวลาสามปีติดต่อกัน

70
00:04:23,680 --> 00:04:26,975
เขาโดดเด่นมากพอแล้ว
ถึงจะเรียกว่าอัจฉริยะ

71
00:04:27,809 --> 00:04:29,394
ตัวเลขสำคัญ
เกี่ยวข้องกับเหยื่อ

72
00:04:31,145 --> 00:04:32,230
ขอแสดงความยินดี

73
00:04:32,313 --> 00:04:35,400
หัวหน้าคิมแทจุนชื่นชอบเขา
ตั้งแต่ต้น

74
00:04:35,483 --> 00:04:36,484
7 ปีที่แล้ว ปี 2018

75
00:04:36,567 --> 00:04:40,321
กล่าวสวัสดี. นี่คือดร.จอน ซังโฮ
เขาจะเข้าร่วมห้องทดลองของเราเร็วๆ นี้

76
00:04:40,405 --> 00:04:42,657
และนี่คือลูกสาวของฉัน คิม ซูจอง

77
00:04:42,740 --> 00:04:43,741
สวัสดี

78
00:04:44,450 --> 00:04:45,618
ยินดีที่ได้รู้จัก.

79
00:04:45,702 --> 00:04:47,996
ฉันอ่านบทความของคุณตั้งแต่เดือนที่แล้ว
มันน่าประทับใจมาก

80
00:04:48,079 --> 00:04:50,957
แม้แต่ในวันเกิดของเขา
Jeon Sang-Ho นำเสนอทฤษฎีใหม่

81
00:04:53,751 --> 00:04:56,754
เรามีชื่อและวันเดือนปีเกิดของเขา

82
00:04:56,838 --> 00:05:00,300
เขาอายุ 26 ปีในปี 2561

83
00:05:00,383 --> 00:05:02,302
เขาเกิดในปี 1992
ปีวอก

84
00:05:08,141 --> 00:05:09,225
เกิดอะไรขึ้น?

85
00:05:09,976 --> 00:05:10,977
มันคืออะไร?

86
00:05:13,521 --> 00:05:15,857
หายใจเข้าลึกๆ

87
00:05:16,441 --> 00:05:17,608
ขออนุญาต?

88
00:05:19,152 --> 00:05:20,570
หายใจเข้า

89
00:05:22,238 --> 00:05:23,323
หายใจออก

90
00:05:24,490 --> 00:05:25,533
รอ.

91
00:05:25,616 --> 00:05:27,785
ฉันไวต่อฝุ่นละออง

92
00:05:27,869 --> 00:05:30,204
และหายใจเร็วเกินไป
จะทำให้เลือดไหลเวียนในสมองของฉัน--

93
00:05:30,288 --> 00:05:31,831
อีกครั้งหนึ่ง

94
00:05:38,504 --> 00:05:40,214
ช่วงเวลาที่ฉันบอกคุณ

95
00:05:40,298 --> 00:05:42,467
ชื่อและวันเกิดของคุณ

96
00:05:42,967 --> 00:05:45,344
คุณจะได้รับความทรงจำทั้งหมดกลับคืนมา

97
00:05:45,428 --> 00:05:47,930
หากคุณกำลังพยายามสะกดจิตฉัน
มันจะไม่ทำงาน

98
00:05:48,014 --> 00:05:52,351
การสะกดจิตเป็นสภาวะแห่งความมึนงงที่
การดื่มด่ำมากเกินไปจะบิดเบือนการรับรู้ของคุณ

99
00:05:52,435 --> 00:05:54,645
มันกลับลดลงแทน
ความแม่นยำของหน่วยความจำของคุณ

100
00:05:54,729 --> 00:05:56,189
ในสาขาวิทยาศาสตร์ มันมาก--

101
00:05:56,272 --> 00:05:58,274
ไม่ต้องกังวล
แม้ว่าคุณจะรู้สึกอยากอาเจียนก็ตาม

102
00:05:58,357 --> 00:05:59,859
ผีก็อ้วกไม่ได้

103
00:06:00,485 --> 00:06:01,778
เอาล่ะตอนนี้

104
00:06:01,861 --> 00:06:05,156
คุณเกิดวันที่ 10 กรกฎาคม 2535

105
00:06:05,865 --> 00:06:07,158
ชื่อของคุณคือจอนซังโฮ

106
00:06:13,122 --> 00:06:16,751
จอน ซัง-โฮ

107
00:07:18,855 --> 00:07:20,273
นักวิทยาศาสตร์แห่งปี
พิธีมอบรางวัล

108
00:07:20,356 --> 00:07:25,319
หัวหน้าคิมแทจุนไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ
เพื่อช่วยเหลือจอน ซังโฮ ผู้ยากจน

109
00:07:25,403 --> 00:07:29,073
จอน ซังโฮ และ คิม ซูจอง
เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

110
00:07:29,157 --> 00:07:30,950
มีความสนใจร่วมกันในด้านวิทยาศาสตร์เพื่อชีวิต

111
00:07:33,536 --> 00:07:35,746
หลังจากนั้นหนึ่งปีพวกเขาก็แต่งงานกัน

112
00:07:35,830 --> 00:07:37,206
ขอแสดงความยินดีที่จะได้แต่งงาน!

113
00:07:37,874 --> 00:07:40,460
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็มีลูกชายคนหนึ่ง

114
00:07:42,628 --> 00:07:45,506
สามีที่ประสบความสำเร็จและภรรยาที่ฉลาด

115
00:07:46,174 --> 00:07:51,137
และมีลูกที่น่ารักคนหนึ่ง
ทั้งหมดที่เขาต้องการเพื่อสร้างครอบครัวที่มีความสุข

116
00:07:55,433 --> 00:07:56,601
จนกระทั่งวันหนึ่ง…

117
00:07:58,936 --> 00:08:00,605
จอน ซังโฮ หายตัวไป

118
00:08:11,616 --> 00:08:15,870
พ่อแม่ของเขาพบว่ามันแปลกที่พวกเขาเป็นเช่นนั้น
ไม่สามารถติดต่อได้จึงแจ้งตำรวจ

119
00:08:15,953 --> 00:08:16,954
มาตรวจสอบสิ่งนี้

120
00:08:18,623 --> 00:08:20,291
-นี่คือเลือดใช่ไหม?
-ใช่.

121
00:08:21,459 --> 00:08:23,753
พบคราบเลือดตามแนวยาแนว
บนพื้นห้องนั่งเล่น

122
00:08:24,337 --> 00:08:26,297
กลายเป็นของจอน ซังโฮ

123
00:08:26,881 --> 00:08:29,926
และคดีคนหาย
กลายเป็นคดีฆาตกรรม

124
00:08:32,762 --> 00:08:34,972
เย็นวันนั้นฉันออกไปวิ่ง

125
00:08:35,056 --> 00:08:36,307
ตรงนั้น…

126
00:08:46,192 --> 00:08:50,112
จากบันทึกทางจิตเวชของเธอ

127
00:08:50,196 --> 00:08:53,991
ฝ่ายโจทก์จับกุมคิมซูจอง
ในข้อหาฆาตกรรมจอน ซังโฮ

128
00:08:54,075 --> 00:08:56,869
ไม่มีผู้ต้องสงสัยนอกจากเธอ

129
00:08:56,953 --> 00:08:59,747
คิมซูจองยอมรับ
ว่าพวกเขาทะเลาะกัน

130
00:08:59,830 --> 00:09:02,708
แต่เธออ้างว่ามันเป็น
ไม่เลวร้ายยิ่งกว่าการทะเลาะกันของคู่รักอื่น ๆ

131
00:09:03,292 --> 00:09:06,379
เธอยังบอกว่าเธอพบจิตแพทย์ด้วย
สำหรับภาวะซึมเศร้าหลังคลอดเล็กน้อย

132
00:09:06,462 --> 00:09:10,675
นอกจากนั้นไม่พบศพของเขา
และไม่ใช่อาวุธสังหารด้วย

133
00:09:10,758 --> 00:09:15,429
ที่สำคัญที่สุด ไม่มีหลักฐานที่เป็นรูปธรรมพิสูจน์ได้
ที่เธอฆ่าจอนซังโฮ

134
00:09:17,181 --> 00:09:20,935
หลังจากนั้นเธอก็พบว่าไม่มีความผิด
แต่โจทก์กลับอุทธรณ์

135
00:09:21,519 --> 00:09:25,773
หมายความว่าพวกเขาพบบางสิ่งบางอย่าง
ซึ่งเรายังคิดไม่ออก

136
00:09:28,693 --> 00:09:29,860
คุณมีวิธีแก้ไขปัญหานี้อย่างไร?

137
00:09:29,944 --> 00:09:34,073
คิมซูจองคือคนที่รู้
สิ่งที่โจทก์มีต่อเธอ

138
00:09:34,657 --> 00:09:36,075
ฉันจะต้องไปพบคิมซูจอง

139
00:09:37,326 --> 00:09:40,288
ตอนนี้คุณรู้สึกดีขึ้นหรือยัง?

140
00:09:41,455 --> 00:09:42,456
ใช่.

141
00:09:47,795 --> 00:09:49,547
ฉันขอโทษที่ต้องถาม

142
00:09:50,631 --> 00:09:52,091
ในสถานการณ์เช่นนี้

143
00:09:53,384 --> 00:09:55,177
แต่คุณจำได้ไหม

144
00:09:56,554 --> 00:09:57,555
ใครฆ่าคุณ?

145
00:10:01,434 --> 00:10:03,603
โจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์

146
00:10:04,186 --> 00:10:06,480
นั่นหมายความว่าพวกเขาพบบางสิ่งที่สำคัญ

147
00:10:06,564 --> 00:10:09,191
ไม่ว่าจะเป็นหลักฐานหรือพยานก็ตาม

148
00:10:10,818 --> 00:10:12,236
คุณคิดว่ามันคืออะไร?

149
00:10:14,864 --> 00:10:19,910
บทสนทนาทั้งหมดของฉันกับคุณ
จะเป็นความลับ

150
00:10:21,203 --> 00:10:22,913
ดังนั้นกรุณาบอกฉันอย่างตรงไปตรงมา

151
00:10:23,664 --> 00:10:26,542
ผู้กระทำผิดคือภรรยาของคุณเหรอ?

152
00:10:28,961 --> 00:10:30,129
ฉัน...

153
00:10:30,212 --> 00:10:31,297
ฉัน...

154
00:10:33,257 --> 00:10:35,051
ไม่ได้ฆ่าสามีของฉัน

155
00:10:35,134 --> 00:10:36,719
…ถูกภรรยาของผมฆ่า

156
00:11:09,502 --> 00:11:12,213
คุณจะต้องสบายใจ
เป็นคนไม่มีความรู้และทั้งหมด

157
00:11:14,048 --> 00:11:16,717
แต่ฉันกำลังเดินอยู่บนน้ำแข็งบางๆ

158
00:11:18,677 --> 00:11:21,555
ฉันไม่แน่ใจว่าควรหยุดฉันรังหรือไม่

159
00:11:23,391 --> 00:11:26,811
แล้วถ้าฉันจะทิ้งเขาไปล่ะ.
และมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นเหรอ?

160
00:11:26,894 --> 00:11:28,604
ฉันอยู่บนเข็มหมุดทุกวัน

161
00:11:31,774 --> 00:11:36,529
ดูเหมือนว่าฉันรังจะจ่ายราคา
สำหรับสิ่งที่คุณทำ

162
00:11:38,280 --> 00:11:39,323
มันน่าโมโหมาก

163
00:11:42,576 --> 00:11:44,537
เพราะฉะนั้นอย่ายิ้มแบบนั้นสิ

164
00:11:56,632 --> 00:11:59,260
บาร์บีคิวสไตล์เนื้อหมู

165
00:12:00,428 --> 00:12:04,056
สำนักงานกฎหมายชินอิราง

166
00:12:05,808 --> 00:12:07,435
ความดีเราไปกันแล้ว

167
00:12:11,689 --> 00:12:13,107
พวกเขาพักอยู่ที่พ่อแม่ของเธอ

168
00:12:14,442 --> 00:12:15,443
ตัวเลข

169
00:12:15,526 --> 00:12:19,321
มันคงไม่ง่ายที่จะอยู่
ณ สถานที่เกิดเหตุฆาตกรรม

170
00:12:23,534 --> 00:12:24,577
ยูจู…

171
00:12:26,245 --> 00:12:29,623
ฉันเข้าใจว่าคุณอกหัก
แต่อย่าร้องไห้

172
00:12:30,124 --> 00:12:33,002
ในเวลาเช่นนี้คุณต้องเข้มแข็ง

173
00:12:33,085 --> 00:12:34,211
ฉันขอโทษ.

174
00:12:34,295 --> 00:12:36,088
คุณไม่มีอะไรต้องขอโทษ

175
00:12:39,258 --> 00:12:42,553
ทำไมลูกค้าผีของฉันทุกคนทำ
ต้องมีอัธยาศัยดีขนาดนั้นเหรอ?

176
00:12:46,348 --> 00:12:48,601
แย่จัง ฉันเกลียดสิ่งนี้

177
00:12:48,684 --> 00:12:49,894
ขอบคุณ

178
00:12:58,527 --> 00:13:01,530
พื้นที่หวงห้าม - สายตำรวจ
อยู่ระหว่างการสอบสวน

179
00:13:22,718 --> 00:13:26,764
คุณจะโอเคไหม?
นี่คือที่ที่คุณถูกฆ่า

180
00:13:27,348 --> 00:13:29,099
วัตถุสถานที่
กลิ่น และสิ่งต่างๆ เหล่านี้

181
00:13:29,767 --> 00:13:31,977
สามารถช่วยได้มาก
ในการฟื้นความทรงจำ

182
00:13:32,645 --> 00:13:34,939
ฉันต้องการที่จะจำสิ่งที่ฉันสามารถทำได้

183
00:14:11,225 --> 00:14:14,103
คุณทำอะไร
หลังจากที่คุณกลับจากที่ทำงานในวันนั้น?

184
00:14:16,272 --> 00:14:19,400
ฉันทะเลาะกับซูจอง

185
00:14:20,317 --> 00:14:21,318
ทำไม

186
00:14:24,405 --> 00:14:26,240
ทำไมผลยังไม่ออก?

187
00:14:26,907 --> 00:14:28,367
ฉันเหนื่อยแล้ว. พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน

188
00:14:29,368 --> 00:14:31,704
คุณใช้เวลาของคุณ
เพราะมันไม่ใช่กงการของคุณเหรอ?

189
00:14:31,787 --> 00:14:33,080
อะไร

190
00:14:33,664 --> 00:14:34,915
นี่ไม่ใช่ธุรกิจของฉันเหรอ?

191
00:14:35,416 --> 00:14:37,293
คุณกำลังบอกว่าฉันไม่ใช่ครอบครัวของคุณเหรอ?

192
00:14:39,920 --> 00:14:41,213
ฉันทำเสร็จแล้ว

193
00:14:41,964 --> 00:14:43,883
-อะไร?
- ฉันเลิกแล้ว

194
00:14:44,466 --> 00:14:46,302
คุณไม่ถือว่าฉันเป็นครอบครัวด้วยซ้ำ

195
00:14:47,428 --> 00:14:49,263
มันโง่เขลา
ที่จะเป็นเพียงคนเดียวที่มอบทุกสิ่งให้กับพวกเขา

196
00:14:49,346 --> 00:14:50,347
น้ำผึ้ง.

197
00:14:52,641 --> 00:14:55,644
คุณพยายามจะฆ่าฉันจริงๆเหรอ?

198
00:14:55,728 --> 00:14:57,521
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะตายหรือไม่!

199
00:14:58,606 --> 00:15:00,566
ฉันเหนื่อยและเบื่อกับสิ่งนี้

200
00:15:04,403 --> 00:15:05,404
มันเป็นเพียง

201
00:15:06,447 --> 00:15:07,698
การทะเลาะกันของคู่รักทั่วไป

202
00:15:08,324 --> 00:15:09,325
แล้ว?

203
00:15:30,387 --> 00:15:32,264
ซูจองและอูจูดูเหมือนจะหลับไปแล้ว

204
00:15:33,599 --> 00:15:34,725
ฉันก็เลยไปอาบน้ำ

205
00:15:40,147 --> 00:15:43,734
แน่ใจหรือว่าเป็นเพียงคุณเท่านั้น
ภรรยาของคุณและลูกของคุณอยู่ในบ้านเหรอ?

206
00:15:45,527 --> 00:15:46,570
ใช่.

207
00:15:48,405 --> 00:15:50,115
คุณจำอะไรได้อีก?

208
00:15:51,283 --> 00:15:52,493
ก็…

209
00:15:56,288 --> 00:15:57,998
ฉันเห็นอะไรบางอย่าง

210
00:15:59,416 --> 00:16:02,711
แต่กระจกมีหมอกหนามาก...

211
00:16:05,339 --> 00:16:06,423
ฉันมองเห็นได้ไม่ชัดเจน

212
00:16:11,428 --> 00:16:12,638
ฉันไม่แน่ใจ.

213
00:16:15,265 --> 00:16:16,266
ฉันไม่รู้…

214
00:16:20,312 --> 00:16:22,022
นี่คือข้อมูลเกี่ยวกับชินอิรังครับ

215
00:16:22,106 --> 00:16:23,482
ชื่อ: ชิน อีรัง

216
00:16:23,565 --> 00:16:26,235
ที่อยู่:
อาคารโอเคชอน, ซอโช

217
00:16:26,318 --> 00:16:27,987
ออฟฟิศของเขาอยู่ที่ซอโชดงเหรอ?

218
00:16:29,196 --> 00:16:30,656
เขาออกจากลีกของเขาแล้ว

219
00:16:31,323 --> 00:16:35,619
และเรามีกำหนดการพิจารณาคดีอาญา
สำหรับคดีเกิร์ลกรุ๊ปกลอรี่

220
00:16:42,292 --> 00:16:43,794
ตัวแทนทางกฎหมายของโจทก์:
ชิน อิรัง

221
00:16:43,877 --> 00:16:45,295
จำเลย: มุน จูฮยอน (เอ็มม่า)

222
00:16:47,339 --> 00:16:48,424
ชิน อีรัง?

223
00:16:48,507 --> 00:16:50,926
เขาเป็นตัวแทนทางกฎหมาย
ของเหยื่อคิมซูอา

224
00:16:53,762 --> 00:16:54,930
อะไรกับพังค์นี้?

225
00:17:04,481 --> 00:17:06,650
เขตใจกลางกรุงโซล
สำนักงานอัยการ - อุทธรณ์

226
00:17:08,277 --> 00:17:10,362
ข้อผิดพลาดของข้อเท็จจริง
ข้อผิดพลาดทางกฎหมาย - หลักฐานใหม่

227
00:17:11,739 --> 00:17:13,657
พวกเขาพบอะไรในโลกนี้?

228
00:17:38,390 --> 00:17:40,893
พ่อ

229
00:18:01,330 --> 00:18:02,372
สวัสดี?

230
00:18:02,456 --> 00:18:04,625
เฮ้ เธอหยิบขึ้นมา
มาและรับโทรศัพท์

231
00:18:04,708 --> 00:18:06,293
จริงหรือ

232
00:18:06,376 --> 00:18:07,377
พ่อ?

233
00:18:07,461 --> 00:18:09,129
คุยกับเธอก่อนที่เธอจะวางสาย.

234
00:18:09,213 --> 00:18:11,256
สวัสดี?

235
00:18:11,340 --> 00:18:12,716
นาฮยอน.

236
00:18:13,550 --> 00:18:16,595
นาฮยอน นี่พ่อนะ

237
00:18:16,678 --> 00:18:17,679
ใช่ ฉันรู้

238
00:18:18,222 --> 00:18:19,264
คุณกำลังดื่มอยู่ใช่ไหม?

239
00:18:19,348 --> 00:18:25,062
ใช่ วันนี้ฉันได้พบกับชานอู
ซึ่งฉันไม่ได้เห็นมานานแล้ว

240
00:18:25,145 --> 00:18:27,106
เรากำลังดื่มด้วยกัน

241
00:18:27,189 --> 00:18:30,192
เมื่อจู่ๆฉันก็คิดถึงคุณ

242
00:18:30,859 --> 00:18:33,695
แม่คงจะรออยู่..
หยุดดื่มแล้วกลับบ้าน

243
00:18:33,779 --> 00:18:36,782
นาฮยอน หาเวลาให้พ่อเธอหน่อย

244
00:18:37,491 --> 00:18:39,660
พ่อของคุณกำลังอยู่ที่นี่จริงๆ

245
00:18:39,743 --> 00:18:41,578
อย่าไร้สาระ.

246
00:18:41,662 --> 00:18:43,413
นาฮยอนยุ่งมาก

247
00:18:43,497 --> 00:18:45,749
เธอไม่ได้เป็นเพียงทนายความเท่านั้น

248
00:18:45,833 --> 00:18:48,293
เธอเป็นทนายความคู่หูที่แทแบ็ค

249
00:18:48,377 --> 00:18:49,878
โอ้ มาเลย

250
00:18:49,962 --> 00:18:53,298
หยุดกับการกระทำ คุณกำลังสะอื้น
เกี่ยวกับว่าคุณคิดถึงเธอมากแค่ไหนตอนนี้

251
00:18:53,382 --> 00:18:54,591
เงียบๆ.

252
00:18:54,675 --> 00:18:56,802
สวัสดี? นาฮยอน.

253
00:18:56,885 --> 00:18:58,387
พ่อฉันต้องทำงาน

254
00:18:58,470 --> 00:19:00,514
ฉันเห็น. ฉันขอโทษที่รบกวน
ฉันจะให้คุณทำงาน

255
00:19:00,597 --> 00:19:04,226
ใช่ ฉันจะกลับบ้านตอนนี้ วางสายกันเถอะ

256
00:19:04,309 --> 00:19:05,477
พ่อ.

257
00:19:05,561 --> 00:19:07,563
ใช่? นาฮยอนเป็นอะไรรึเปล่า?

258
00:19:09,106 --> 00:19:10,482
ไม่ ไม่มีอะไร

259
00:19:10,566 --> 00:19:11,733
อะไร

260
00:19:11,817 --> 00:19:13,193
เอาล่ะ

261
00:19:13,819 --> 00:19:15,612
วางสายกันเถอะ

262
00:19:15,696 --> 00:19:18,574
ฉันกำลังจะกลับบ้านอยู่แล้ว

263
00:19:18,657 --> 00:19:20,075
วางสายแล้ว.

264
00:19:26,665 --> 00:19:28,709
ระมัดระวังระหว่างทางกลับบ้าน

265
00:19:51,899 --> 00:19:52,941
นี่คุณทำให้ฉันตกใจนะ

266
00:19:53,567 --> 00:19:55,068
คุณกำลังทำอะไร?

267
00:19:55,152 --> 00:19:58,488
ฉันขอโทษ แต่ฉันนอนไม่หลับ
เมื่อฉันอยากรู้เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง

268
00:19:58,572 --> 00:20:00,782
ผีไม่หลับ..

269
00:20:02,910 --> 00:20:04,828
คุณลืมสิ่งที่สัญญากล่าวไว้หรือไม่?

270
00:20:04,912 --> 00:20:07,080
“ลูกค้าผีไม่รุกราน
ความเป็นส่วนตัวของทนาย”

271
00:20:07,164 --> 00:20:10,709
การนอนหลับคือความเป็นส่วนตัวของฉันอย่างแท้จริง

272
00:20:10,792 --> 00:20:11,793
ขวา.

273
00:20:13,128 --> 00:20:16,381
ดี. ยังไงฉันก็ตื่นแล้ว

274
00:20:16,465 --> 00:20:18,717
ถามคำถามของคุณกับฉัน

275
00:20:21,345 --> 00:20:24,139
เกิดอะไรขึ้น
ถึงลูกค้าผีเก่าของคุณทุกคนเหรอ?

276
00:20:25,307 --> 00:20:27,267
ความขุ่นเคืองของพวกเขาก็ถูกขจัดออกไป

277
00:20:27,351 --> 00:20:29,978
เด็กคนหนึ่งถูกปล่อยเป็นอิสระ
จากความรู้สึกผิดของเธอ

278
00:20:30,062 --> 00:20:32,064
ครอบครัวก็กลับมาพบกันอีกครั้งเช่นกัน

279
00:20:32,648 --> 00:20:35,192
-แล้ว?
- พวกเขาไปอยู่ในที่ที่ดีกว่า

280
00:20:36,276 --> 00:20:38,487
อย่ากังวลเลย ซังโฮ

281
00:20:38,570 --> 00:20:40,530
ฉันจะให้คิมซูจองชดใช้

282
00:20:40,614 --> 00:20:42,783
และช่วยให้คุณส่งต่อ

283
00:20:44,409 --> 00:20:45,452
ฉันไม่ต้องการให้คุณ

284
00:20:46,370 --> 00:20:47,829
คุณหมายความว่าอย่างไร?

285
00:20:48,413 --> 00:20:50,249
ให้ซูจองชดใช้

286
00:20:51,875 --> 00:20:52,876
อะไร

287
00:20:54,127 --> 00:20:55,545
ทำไมไม่?

288
00:20:55,629 --> 00:20:58,382
คุณมีอนาคตที่สดใส
และเธอก็ฆ่าคุณ

289
00:20:59,007 --> 00:21:00,550
แม้ว่าเธอจะถูกลงโทษก็ตาม

290
00:21:01,426 --> 00:21:03,387
ฉันจะไม่กลับมามีชีวิตอีก

291
00:21:06,306 --> 00:21:08,058
คุณพูดถูก แต่--

292
00:21:08,141 --> 00:21:09,142
ฉัน...

293
00:21:09,851 --> 00:21:11,603
เข้าใจว่าทำไมเธอถึงทำ

294
00:21:13,230 --> 00:21:15,732
เธอคงฝันไปแล้ว
ของชีวิตแต่งงานที่มีความสุข

295
00:21:16,233 --> 00:21:18,235
กับสามีที่มีเป้าหมายเดียวกัน

296
00:21:18,860 --> 00:21:23,073
แต่ฉันทำให้เธอมีความสุขไม่ได้

297
00:21:25,534 --> 00:21:26,952
อุ๊ย

298
00:21:31,248 --> 00:21:34,793
ฉันหมกมุ่นอยู่กับการวิจัยอยู่เสมอ

299
00:21:37,212 --> 00:21:40,465
มันก็เหมือนกันแม้ว่าอูจูจะเกิดก็ตาม

300
00:21:45,470 --> 00:21:49,349
ฉันกลัวที่จะทิ้งเขา
หรือทำร้ายเขา

301
00:21:54,146 --> 00:21:55,147
ซูจอง.

302
00:21:55,230 --> 00:21:58,692
ความดี. ทำไมคุณถึงเป็น
แค่จ้องมองทารกเหรอ?

303
00:21:58,775 --> 00:22:01,069
ฉันไม่สามารถพาตัวเองไปสัมผัสเขาได้

304
00:22:01,153 --> 00:22:04,239
ในกรณีที่เขาต้องเจ็บปวดเพราะฉัน

305
00:22:05,615 --> 00:22:09,911
เธอก็ลำบากเหมือนกัน
ด้วยประสบการณ์ครั้งแรกในฐานะพ่อแม่

306
00:22:10,620 --> 00:22:15,334
แต่ทั้งหมดที่ฉันทำคือคำนวณและซ่อน
แทนที่จะทำตามใจฉัน

307
00:22:17,044 --> 00:22:20,964
เธอคงจะคิดนะ
ฉันหงุดหงิดและน่าสมเพช

308
00:22:21,757 --> 00:22:23,717
นั่น นั่น นั่น

309
00:22:23,800 --> 00:22:26,094
เอาล่ะ. ให้กินแค่ช้อนเดียว

310
00:22:26,178 --> 00:22:29,765
ยูจู ไปกินข้าวกันเถอะ ทานอาหารของคุณ

311
00:22:29,848 --> 00:22:30,849
ฉันออกไปทำงานแล้ว

312
00:22:30,932 --> 00:22:34,686
มันเป็นข้อแก้ตัว…ที่จะบอกว่าฉันไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

313
00:22:36,438 --> 00:22:38,482
ฉันทำลายชีวิตของเธอ

314
00:22:40,525 --> 00:22:42,110
ซูจองรู้สึกหดหู่ใจมาก

315
00:22:43,278 --> 00:22:44,738
ที่เธอพยายามจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ

316
00:22:48,617 --> 00:22:52,746
ฉันส่วนใหญ่ที่จะตำหนิ
สำหรับภาวะซึมเศร้าหลังคลอดของเธอ

317
00:22:54,706 --> 00:22:55,707
ซูจอง.

318
00:22:56,374 --> 00:22:58,168
ถ้าเธอตายไปตอนนั้น...

319
00:22:58,251 --> 00:23:00,170
-ซูจอง.
-…ฉันคงจะเป็นฆาตกร

320
00:23:00,253 --> 00:23:02,506
เกิดอะไรขึ้น? ซูจอง.

321
00:23:02,589 --> 00:23:04,883
- ฉันเอามันมาให้เธอ
-ซูจอง.

322
00:23:05,801 --> 00:23:08,303
- ฉันไม่สามารถตำหนิเธอได้
-ซูจอง!

323
00:23:08,887 --> 00:23:10,222
นั่นมันยากที่จะเชื่อจริงๆ

324
00:23:10,305 --> 00:23:11,348
อย่างไรก็ตาม

325
00:23:12,349 --> 00:23:14,851
อย่างน้อยก็สำหรับอูจู

326
00:23:15,894 --> 00:23:18,021
ฉันอยากให้ซูจองถูกพบว่าไม่มีความผิด

327
00:23:18,605 --> 00:23:21,024
ซังโฮ. พ่อของเขาตายแล้ว

328
00:23:21,525 --> 00:23:23,527
ถ้าแม่ของเขาเข้าคุก...

329
00:23:25,946 --> 00:23:28,073
ฉันคงรู้สึกแย่กับยูจูมาก

330
00:23:31,827 --> 00:23:34,579
ฉันไม่สามารถเป็นพ่อที่ดีได้
ขณะที่ฉันยังมีชีวิตอยู่

331
00:23:35,664 --> 00:23:38,291
แต่ตอนนี้ฉันอยากเป็นคนหนึ่ง
แม้ว่ามันจะสายไปแล้วก็ตาม

332
00:23:39,084 --> 00:23:40,293
เพื่อให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น

333
00:23:42,087 --> 00:23:43,964
เราไม่ควรพรากแม่ไปจากเขา

334
00:23:46,258 --> 00:23:48,051
แม้ว่าเธอเป็นคนที่ฆ่าคุณเหรอ?

335
00:23:52,180 --> 00:23:54,808
เธออบอุ่นและอ่อนหวานในหัวใจ

336
00:23:55,934 --> 00:23:57,561
ตอนนี้ที่ฉันจากไปแล้ว

337
00:23:58,645 --> 00:24:01,189
เธอจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม

338
00:24:02,482 --> 00:24:05,235
แล้วอูจูจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี

339
00:24:12,659 --> 00:24:14,536
ในที่สุดก็มีพ่อแบบคุณ

340
00:24:16,663 --> 00:24:18,999
คนอื่นมีพ่อที่ไม่แคร์

341
00:24:20,208 --> 00:24:21,877
เกี่ยวกับลูกหรือครอบครัวของเขา

342
00:24:23,587 --> 00:24:24,713
อะไร

343
00:24:25,714 --> 00:24:26,756
ฉันกำลังพูดถึงพ่อของฉัน

344
00:24:27,841 --> 00:24:30,719
เขาทำทุกอย่างที่เขาต้องการ
ในชีวิตที่ไร้กังวลของเขา

345
00:24:31,720 --> 00:24:34,306
จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์
ทิ้งความยุ่งเหยิงให้เราได้ทำความสะอาด

346
00:24:36,850 --> 00:24:38,310
เมื่อเทียบกับเขาแล้ว

347
00:24:39,769 --> 00:24:41,563
คุณเป็นพ่อที่น่าชื่นชม

348
00:24:42,939 --> 00:24:43,940
ฉันเสียใจ.

349
00:24:44,566 --> 00:24:45,650
อย่าเป็น.

350
00:24:47,360 --> 00:24:50,739
อย่างไรก็ตาม พรุ่งนี้เป็นการพิจารณาคดีอุทธรณ์

351
00:24:50,822 --> 00:24:53,408
เรามารอดูกัน
ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร

352
00:24:53,491 --> 00:24:54,492
ตกลง?

353
00:24:55,493 --> 00:24:56,494
ตกลง.

354
00:24:59,873 --> 00:25:01,875
ว่าแต่ทำไมมันสว่างจังวะ?

355
00:25:04,920 --> 00:25:06,838
พระอาทิตย์ก็ขึ้นมา

356
00:25:08,506 --> 00:25:09,716
ฉันเสียใจ.

357
00:25:09,799 --> 00:25:11,134
หยุดด้วยการขอโทษ!

358
00:25:30,487 --> 00:25:32,447
ศาล

359
00:25:34,199 --> 00:25:35,408
ซังโฮอยู่ที่นี่เหรอ?

360
00:25:36,034 --> 00:25:40,080
ไม่ ฉันบอกให้เขารอ
ในกรณีที่เขาครอบครองฉัน

361
00:25:40,163 --> 00:25:41,998
ฉันเห็น. งานดี.

362
00:25:43,541 --> 00:25:44,709
ดูเหมือนคุณจะเหนื่อย

363
00:25:46,086 --> 00:25:47,087
นั่นคือทนายฮัน

364
00:25:48,088 --> 00:25:50,465
ฉันจะอยู่ข้างใน. ใช้เวลาของคุณ

365
00:26:00,058 --> 00:26:01,059
นั่นคืออะไร?

366
00:26:01,142 --> 00:26:02,602
ก็…

367
00:26:03,186 --> 00:26:04,437
ฉันดีใจที่ได้พบคุณ

368
00:26:05,021 --> 00:26:06,398
แล้วคุณดึงผมของฉันเหรอ?

369
00:26:06,481 --> 00:26:09,150
การดึงผมเป็นวิธีการแสดงออก

370
00:26:11,027 --> 00:26:13,196
อะไรทำให้คุณมาที่นี่?

371
00:26:13,280 --> 00:26:15,865
ทนายความมาที่ศาล
ด้วยเหตุผลที่ชัดเจน

372
00:26:17,242 --> 00:26:18,660
ทางเข้าศาล 401

373
00:26:18,743 --> 00:26:21,871
อย่าบอกนะว่าคิมซูจองคือลูกค้าของคุณ

374
00:26:22,455 --> 00:26:24,374
นั่นไม่ใช่เรื่องของคุณ

375
00:26:25,500 --> 00:26:26,543
รอ.

376
00:26:28,420 --> 00:26:29,421
อะไรตอนนี้?

377
00:26:32,799 --> 00:26:33,842
จมูกของคุณ

378
00:26:34,968 --> 00:26:36,094
มันมีเลือดออก

379
00:26:42,642 --> 00:26:46,104
-ทำไมฉันถึงมีเลือดกำเดาไหลอยู่เรื่อย?
- พักผ่อนเมื่อทำได้

380
00:26:47,731 --> 00:26:49,357
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ

381
00:26:49,983 --> 00:26:53,820
และอย่าทำงานหนักเกินไปในกรณีนี้

382
00:26:54,988 --> 00:26:57,532
ความจริงย่อมต้องถูกเปิดเผย

383
00:26:59,200 --> 00:27:00,243
นั่นหมายความว่าอย่างไร?

384
00:27:00,327 --> 00:27:04,456
คิมซูจอง ฆ่าสามีของเธอ
อย่างโหดร้ายในห้องน้ำ

385
00:27:05,665 --> 00:27:08,209
การปฏิเสธของเธอเป็นเรื่องโกหก

386
00:27:08,877 --> 00:27:09,919
คุณรู้ได้อย่างไร?

387
00:27:11,379 --> 00:27:13,214
ฉันบอกคุณสั้น ๆ เมื่อวันก่อน

388
00:27:16,426 --> 00:27:17,635
ผีบอกฉัน

389
00:27:20,930 --> 00:27:22,223
ผมขอรบกวนคุณหน่อยนะครับ.

390
00:27:23,641 --> 00:27:26,061
ถ้าคุณเจอฉันอีกครั้ง
แกล้งทำเป็นว่าคุณไม่รู้จักฉัน

391
00:27:27,437 --> 00:27:30,023
เรายังอยู่ใกล้ไม่พอ
เพื่อแลกเปลี่ยนคำทักทายอันแสนสุขนะรู้ไหม

392
00:27:31,775 --> 00:27:32,859
โอ้อีกสิ่งหนึ่ง

393
00:27:33,526 --> 00:27:36,988
ไม่มีใครรู้ว่านายจอนเสียชีวิตที่ไหนหรืออย่างไร

394
00:27:55,715 --> 00:27:57,092
ฉันดังอยู่ตรงนี้

395
00:28:03,807 --> 00:28:05,475
ทำไมคุณถึงมีสิ่งนั้น?

396
00:28:06,059 --> 00:28:07,060
ก็…

397
00:28:11,898 --> 00:28:12,899
อะไรห่า?

398
00:28:13,483 --> 00:28:16,194
ทนายฮันเป็นทนายฝ่ายจำเลยเหรอ?

399
00:28:17,529 --> 00:28:18,530
ใช่.

400
00:28:22,158 --> 00:28:24,786
ทำไมหน้ายาว? เธอบอกคุณไปแล้วเหรอ?

401
00:28:28,289 --> 00:28:30,834
เธอต้องการให้ฉันทำเหมือนฉันไม่รู้จักเธอ

402
00:28:31,835 --> 00:28:33,211
คุณอารมณ์เสียหรือเปล่า?

403
00:28:34,087 --> 00:28:36,548
ฉันแค่เศร้านิดหน่อย

404
00:28:53,022 --> 00:28:54,441
เพิ่มขึ้นทั้งหมด

405
00:29:04,868 --> 00:29:06,286
กรุณานั่ง.

406
00:29:08,830 --> 00:29:10,415
ให้การพิจารณาคดีเริ่มต้นขึ้น

407
00:29:10,498 --> 00:29:14,419
กรณี 2025-Noh-1361775,
จำเลย คิม ซูจอง

408
00:29:14,502 --> 00:29:16,588
ตารางการป้องกัน

409
00:29:16,671 --> 00:29:17,672
ใช่

410
00:29:18,465 --> 00:29:22,886
ในช่วงแรกของคดีนี้
จำเลย คิม ซูจอง พ้นผิดแล้ว

411
00:29:22,969 --> 00:29:26,139
เนื่องจากไม่มีหลักฐานมาให้
ว่าจอนซังโฮถูกฆ่า

412
00:29:26,222 --> 00:29:29,642
และจำเลยไม่มี
แรงจูงใจที่จะฆ่าเขา

413
00:29:29,726 --> 00:29:32,645
พร้อมทั้งขาดหลักฐาน
ว่าจำเลยฆ่าเขา

414
00:29:33,688 --> 00:29:35,440
แต่หลังจากคำตัดสินครั้งแรก

415
00:29:35,523 --> 00:29:40,361
มีการค้นพบหลักฐานเพื่อพิสูจน์
ว่าจอนซังโฮถูกฆ่า

416
00:29:40,445 --> 00:29:42,697
และจำเลยได้ฆ่าเขา

417
00:29:42,781 --> 00:29:46,367
ข้าพเจ้าจึงได้กำหนดไว้
ว่าจำเลยคิมซูจองมีความผิด

418
00:29:47,494 --> 00:29:49,829
โปรดดู
ที่หลักฐานแสดงหนึ่งและสอง

419
00:29:54,626 --> 00:29:55,710
ม่านอาบน้ำเหรอ?

420
00:29:57,921 --> 00:29:59,756
ฉันบอกว่ามันเป็นห้องน้ำ

421
00:29:59,839 --> 00:30:03,218
พบนิทรรศการทั้งสองนี้
ณ จุดเผาขยะบริเวณชานเมือง

422
00:30:03,301 --> 00:30:06,429
ของอาคารพักอาศัยของจำเลย
หลังจากตัวอย่างแรก

423
00:30:07,013 --> 00:30:09,808
พรมและม่านอาบน้ำ
ไม่ได้ถูกทำลายด้วยไฟ

424
00:30:09,891 --> 00:30:11,851
เนื่องจากมีสารไม่ติดไฟสูง

425
00:30:11,935 --> 00:30:15,522
และผลการตรวจเลือด
ยืนยันว่าเป็นเลือดของเหยื่อ

426
00:30:16,940 --> 00:30:19,275
การฆาตกรรมเกิดขึ้นในห้องน้ำ

427
00:30:19,359 --> 00:30:21,236
ศพถูกย้ายไปยังห้องนั่งเล่น

428
00:30:21,319 --> 00:30:23,446
ปูพรมแล้วเดินออกไปข้างนอก

429
00:30:23,530 --> 00:30:25,114
…การจับคู่ดีเอ็นเอ
กับจอนซังโฮ...

430
00:30:25,949 --> 00:30:27,909
มันคือห้องน้ำจริงๆเหรอ?

431
00:30:27,992 --> 00:30:29,494
เธอควรจะเชื่อฉันนะ

432
00:30:30,912 --> 00:30:32,497
จากผลการวิเคราะห์ทางนิติเวชพบว่า

433
00:30:32,580 --> 00:30:35,416
เลือดมากกว่าสองลิตร
ถูกพรมดูดซับไว้

434
00:30:35,500 --> 00:30:38,211
และจอนซังโฮถูกสันนิษฐาน
ที่จะตายไปแล้ว

435
00:30:39,462 --> 00:30:40,880
เขาตายจริงเหรอ?

436
00:30:40,964 --> 00:30:44,968
ท่านผู้มีเกียรติ โจทก์กล่าวอ้าง
ล้วนเป็นเพียงสมมติฐาน

437
00:30:45,844 --> 00:30:47,637
ฉันเคารพความคิดเห็นของทนายฝ่ายจำเลย

438
00:30:48,555 --> 00:30:51,015
ฉันก็เลยอยากได้
เพื่อนำเสนอหลักฐานเพิ่มเติม

439
00:30:51,099 --> 00:30:53,434
ที่พิสูจน์ว่าจอนซังโฮถูกฆาตกรรม

440
00:30:53,518 --> 00:30:54,686
การวิเคราะห์รูปแบบคราบเลือด

441
00:30:58,064 --> 00:30:59,774
เราทำการวิเคราะห์รูปแบบเลือด

442
00:30:59,858 --> 00:31:02,402
หลังจากติดตั้งม่านอาบน้ำแล้ว
ณ สถานที่สันนิษฐานว่าเป็นเหตุฆาตกรรม

443
00:31:03,069 --> 00:31:06,364
พื้นที่ต้นทาง
ตั้งใจไว้สูงมาก

444
00:31:06,447 --> 00:31:09,742
ด้วยรูปแบบการหมดอายุ
ให้มีขนาดเล็กและกลมมาก

445
00:31:09,826 --> 00:31:11,244
จากการวิเคราะห์นี้

446
00:31:11,327 --> 00:31:15,039
ฉันโต้แย้งจำเลยคิมซูจอง
มีผู้สมรู้ร่วมคิด

447
00:31:24,841 --> 00:31:26,050
ความเงียบ

448
00:31:28,303 --> 00:31:31,180
มาฟังคำดำเนินคดีกันดีกว่า
เหตุผลทางกฎหมายโดยละเอียดยิ่งขึ้น

449
00:31:32,557 --> 00:31:37,061
พื้นที่ต้นกำเนิดคือ
สูงจากพื้นมากกว่า 170 ซม.

450
00:31:37,145 --> 00:31:40,899
ซึ่งถือว่าผู้กระทำผิดคือ
สูงประมาณ 180 ถึง 185 ซม.

451
00:31:40,982 --> 00:31:44,527
รูปแบบการหมดอายุมีขนาดเล็กและกลม
ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 3 มม.

452
00:31:44,611 --> 00:31:48,781
ซึ่งถือว่าได้กระทำการนั้นแล้ว
ด้วยพลังที่รวดเร็วและทรงพลัง

453
00:31:48,865 --> 00:31:49,866
นี่ไม่ดีเลย

454
00:31:50,700 --> 00:31:55,121
ข้าพเจ้าจึงได้ข้อสรุปว่า
ว่าจำเลยมีผู้สมรู้ร่วมคิด

455
00:31:55,204 --> 00:31:56,623
นั่นไม่เป็นความจริง

456
00:31:58,958 --> 00:32:00,585
ขออนุญาติถามคุณคิมค่ะ

457
00:32:01,252 --> 00:32:02,545
ใครคือผู้สมรู้ร่วมคิดของคุณ?

458
00:32:03,630 --> 00:32:06,716
ฉันคัดค้านหลักฐาน
โจทก์ยื่นคำร้องแล้ว

459
00:32:06,799 --> 00:32:09,469
หลักฐานแสดงว่ามีผู้กระทำผิด

460
00:32:09,552 --> 00:32:11,387
ก็ไม่ได้แสดงว่าจำเลยคนใดคนหนึ่ง

461
00:32:11,471 --> 00:32:15,224
ผู้ต้องสงสัยคนเดียวในขณะนี้
คือคิมซูจองที่อยู่ในบ้าน

462
00:32:15,308 --> 00:32:18,144
แต่เธอทำคนเดียวไม่ได้

463
00:32:18,227 --> 00:32:20,104
ฉันจึงยืนยันว่าเธอมีผู้สมรู้ร่วมคิด

464
00:32:20,188 --> 00:32:23,066
พยานหลักฐานเพิ่มเติมของโจทก์
ค่อนข้าง--

465
00:32:23,149 --> 00:32:24,150
ฉัน...

466
00:32:25,401 --> 00:32:27,403
ฉันฆ่าสามีของฉัน

467
00:32:31,240 --> 00:32:32,450
นางสาวคิม นั่งลง

468
00:32:32,533 --> 00:32:33,534
ฉัน...

469
00:32:34,202 --> 00:32:35,703
ฉันโกหก

470
00:32:36,996 --> 00:32:39,999
ฉันทำคนเดียว ฉันฆ่าสามีของฉันคนเดียว

471
00:32:40,083 --> 00:32:43,711
คราบเลือดก็สูงขึ้นเพราะว่า
ฉันอยู่บนเก้าอี้สตูลเมื่อฉันโจมตีเขา

472
00:32:44,379 --> 00:32:46,047
เก้าอี้สตูลสำหรับเด็ก

473
00:32:46,130 --> 00:32:47,131
คุณฆาตกร!

474
00:32:47,799 --> 00:32:49,968
-คุณคิดว่าการฆาตกรรมเป็นเรื่องตลกเหรอ?
- คุณฆ่าลูกชายของฉันได้อย่างไร?

475
00:32:50,051 --> 00:32:51,177
กล้าดียังไง!

476
00:33:02,647 --> 00:33:04,190
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?

477
00:33:07,568 --> 00:33:10,113
ทำไมคุณถึงสารภาพแบบนั้น?

478
00:33:11,572 --> 00:33:13,574
มันเป็นความจริง

479
00:33:13,658 --> 00:33:15,618
คุณกำลังปกป้องผู้สมรู้ร่วมคิดของคุณ
ไม่ใช่คุณเหรอ?

480
00:33:19,038 --> 00:33:20,164
มันคือใคร?

481
00:33:30,425 --> 00:33:33,344
คิดถึงลูกคุณคิม

482
00:33:35,221 --> 00:33:36,806
คุณเป็นแม่

483
00:33:37,890 --> 00:33:40,018
คิดถึงลูกของคุณเท่านั้นแล้วบอกฉัน

484
00:33:41,227 --> 00:33:45,189
เราจำเป็นต้องพิสูจน์
ว่าคุณไม่ได้ฆ่าสามีของคุณ

485
00:33:45,773 --> 00:33:47,191
เพื่อให้คุณกลับไปหาลูกของคุณ

486
00:33:50,153 --> 00:33:51,571
ใครคือผู้สมรู้ร่วมคิด?

487
00:33:54,907 --> 00:33:56,117
ผู้สมรู้ร่วมคิด…

488
00:34:04,876 --> 00:34:06,169
ฉันไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิด

489
00:34:18,765 --> 00:34:19,891
คุณเป็นใคร?

490
00:34:22,393 --> 00:34:23,561
เรามานั่งกันดีมั้ย?

491
00:34:32,695 --> 00:34:34,947
ฉันยัง โดคยอง
หุ้นส่วนผู้จัดการของแทแบ็ค

492
00:34:35,031 --> 00:34:37,033
หุ้นส่วนผู้จัดการ ยาง โด-คยอง

493
00:34:38,367 --> 00:34:40,203
ฉันมีคำถามสองสามข้อสำหรับคุณ

494
00:34:40,828 --> 00:34:44,999
คุณจำผู้ชายที่อยู่กับคุณได้ไหม
คุณถูกจับเมื่อไหร่?

495
00:34:45,083 --> 00:34:46,959
ถูกต้องฉันทำ

496
00:34:48,544 --> 00:34:49,587
ไอ้คนบ้านั่น

497
00:34:51,798 --> 00:34:54,467
คุณจะบอกฉัน
วันนั้นเกิดอะไรขึ้น?

498
00:34:55,051 --> 00:34:58,346
เกิดอะไรขึ้นและทำไมคุณถึงจบลง
สารภาพโดยไม่จำเป็น--

499
00:34:58,429 --> 00:34:59,555
ประณามมัน!

500
00:34:59,639 --> 00:35:00,932
อีกครั้ง?

501
00:35:01,015 --> 00:35:02,517
แค่คิดก็ทำให้ฉันหงุดหงิดแล้ว

502
00:35:09,816 --> 00:35:11,567
คุณควรบอกฉันดีกว่า

503
00:35:11,651 --> 00:35:13,736
ถ้าคุณไม่ต้องการ
ต้องเน่าเปื่อยในคุกเป็นเวลา 20 ปี

504
00:35:15,571 --> 00:35:16,572
ยี่สิบปี?

505
00:35:16,656 --> 00:35:20,451
คุณจะกลับมาข้างนอก
หลังจากปีที่ดีของคุณหมดลงแล้ว

506
00:35:25,456 --> 00:35:26,833
ผู้ชายคนนั้นบางที

507
00:35:27,875 --> 00:35:29,252
ประพฤติผิดปกติ?

508
00:35:30,670 --> 00:35:31,796
คุณรู้ได้อย่างไร?

509
00:35:32,672 --> 00:35:35,508
ผู้ชายคนนั้นทำตัวเหมือนซูอา

510
00:35:37,135 --> 00:35:42,974
จริงๆแล้วเขาพูดและทำเหมือนซูอา

511
00:35:43,057 --> 00:35:44,767
เขาไม่เหมือนซูอา

512
00:35:45,893 --> 00:35:47,186
เขาคือซูอานั่นเอง

513
00:35:53,609 --> 00:35:54,777
นางสาวคิม

514
00:35:55,361 --> 00:35:58,239
คุณช่วยหาฉันหน่อยได้ไหม
สำนักงานอัยการชินอิรังอยู่ที่ไหน?

515
00:36:11,878 --> 00:36:13,296
มันคือลีกังพุง

516
00:36:14,338 --> 00:36:16,966
ลูกน้องของฉันในแก๊งโอซอง

517
00:36:18,134 --> 00:36:19,343
ลี กังปุง.

518
00:36:19,427 --> 00:36:21,637
ผู้ชายคนนั้นทำตัวเหมือนซูอา

519
00:36:28,436 --> 00:36:29,437
ชื่อ: ชิน อีรัง

520
00:36:29,520 --> 00:36:31,189
ที่อยู่:
อาคารโอเคชอน, ซอโช

521
00:36:36,068 --> 00:36:37,737
ค้นหา

522
00:36:40,323 --> 00:36:43,159
อาคารโอเคชอน

523
00:36:47,163 --> 00:36:48,456
บ้านหมอผีเหรอ?

524
00:36:48,539 --> 00:36:51,125
หมอผีชาย

525
00:36:51,209 --> 00:36:54,754
สำนักงานกฎหมายชินอิราง

526
00:36:54,837 --> 00:36:56,339
บาร์บีคิวสไตล์เนื้อหมู

527
00:37:02,470 --> 00:37:04,013
คิมซูจองคนนั้น...

528
00:37:04,639 --> 00:37:07,350
ดูเหมือนเธอจะสารภาพแล้ว
เพื่อปกป้องผู้สมรู้ร่วมคิดของเธอใช่ไหม?

529
00:37:08,309 --> 00:37:09,310
ใช่.

530
00:37:09,894 --> 00:37:12,813
โชคดีนะ ซังโฮคงจะบ้าไปแล้ว
ถ้าเขาได้ยินสิ่งนี้

531
00:37:12,897 --> 00:37:13,940
-บงซู.
-อะไร?

532
00:37:14,023 --> 00:37:15,900
เราต้องเก็บมันไว้จากเขา

533
00:37:15,983 --> 00:37:17,860
ร้ายกาจจนถูกฆ่าตายแล้ว..

534
00:37:18,736 --> 00:37:21,739
ถ้าเขาได้ยินแบบนั้น.
ผู้กระทำผิดเป็นชายอื่นไม่ใช่ภรรยาของเขา

535
00:37:21,822 --> 00:37:23,074
เขาจะมืดมิดอย่างแน่นอน

536
00:37:23,157 --> 00:37:26,244
แน่นอนว่าเขาจะทนไม่ไหว
ไม่ว่าเขาจะใจดีแค่ไหนก็ตาม

537
00:37:26,911 --> 00:37:28,246
แล้วคุณจะทำอย่างไร?

538
00:37:28,329 --> 00:37:30,539
เราไม่สามารถจับผู้กระทำผิดได้
ด้วยความจริงที่ซ่อนอยู่

539
00:37:30,623 --> 00:37:33,960
และฉันต้องไปทำงานตอนนี้
คุณจะโอเคคนเดียวไหม?

540
00:37:34,752 --> 00:37:37,338
ฉันจะพยายามหาวิธีอย่างใด

541
00:37:37,421 --> 00:37:41,217
ช่องทางในการจับผู้กระทำผิด
โดยไม่ยั่วยุซังโฮ

542
00:37:44,387 --> 00:37:45,638
อย่างไรก็ตาม

543
00:37:46,430 --> 00:37:48,140
ฉันสงสัยว่าใครมาเยี่ยมหมอผี

544
00:37:49,850 --> 00:37:51,686
บางทีพ่อแม่ของเขาอาจทำ

545
00:37:51,769 --> 00:37:53,646
ด้วยความหวังที่จะพบศพลูกชาย

546
00:37:55,147 --> 00:37:56,857
นั่นจะต้องเป็นอย่างนั้น

547
00:37:56,941 --> 00:38:01,112
ในละครทางช่อง SBS เรื่อง Showboating Detective
ที่ฉันมีส่วนร่วมด้วย

548
00:38:01,195 --> 00:38:04,407
พ่อแม่หันไปหาทุกวิถีทาง
เพื่อค้นหาร่างของลูก

549
00:38:04,490 --> 00:38:08,995
และเมื่อพบศพก็มี
เบาะแสมากมายเกี่ยวกับผู้กระทำความผิด

550
00:38:13,207 --> 00:38:14,208
-บงซู.
-อะไร?

551
00:38:14,292 --> 00:38:15,293
แค่นั้นแหละ.

552
00:38:15,918 --> 00:38:18,671
ช่องทางในการจับผู้กระทำผิด
โดยที่ซังโฮไม่รู้ตัว

553
00:38:26,887 --> 00:38:28,431
มันเป็นยังไงบ้าง?

554
00:38:31,726 --> 00:38:33,144
ไม่มีอะไรมาก

555
00:38:34,395 --> 00:38:38,607
แล้วเหตุใดคดีจึงถูกพิจารณาซ้ำ?

556
00:38:38,691 --> 00:38:40,693
โจทก์ยื่นอุทธรณ์.

557
00:38:41,319 --> 00:38:44,322
พ่อแม่ของคุณคงอยากได้มัน

558
00:38:46,657 --> 00:38:49,535
พวกเขาขอให้คิมซูจองบอกพวกเขา
อย่างน้อยก็ที่ที่ร่างกายของคุณถูกซ่อนไว้

559
00:38:49,618 --> 00:38:52,413
แต่นางก็นิ่งเงียบไปจนสิ้น

560
00:38:53,539 --> 00:38:57,752
พวกเขาคงไปเยี่ยมหมอผี
เพื่อค้นหาร่างกายของคุณ

561
00:38:58,544 --> 00:39:00,087
เนื่องจากร่างกายของคุณยังขาดหายไป

562
00:39:01,213 --> 00:39:03,174
พวกเขาจะต้องถูกทำลายล้าง

563
00:39:03,758 --> 00:39:05,217
ค้นพบร่างกายของฉัน…

564
00:39:06,761 --> 00:39:07,762
จะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย

565
00:39:09,680 --> 00:39:13,934
ในบางกรณี
การเห็นเป็นหนทางเดียวที่จะก้าวต่อไป

566
00:39:19,231 --> 00:39:24,320
ผู้กระทำผิดมักจะละทิ้งศพ
ในสถานที่ที่พวกเขาคุ้นเคย

567
00:39:25,029 --> 00:39:28,866
สถานที่ที่คุ้นเคยเพียงพอสำหรับคิมซูจอง
ที่จะละทิ้งร่างกาย

568
00:39:28,949 --> 00:39:30,659
ทุกที่ส่งเสียงกริ่ง?

569
00:39:30,743 --> 00:39:34,872
สถานที่ที่เธอจะไปคือบ้าน
บ้านพ่อแม่ของเธอ

570
00:39:35,915 --> 00:39:37,416
และห้องปฏิบัติการ

571
00:39:40,419 --> 00:39:42,963
-โอ้ใช่แล้ว
-มันคืออะไร?

572
00:39:43,047 --> 00:39:46,342
ถัดจากห้องแล็บคือทุ่งช่างปั้นหม้อ

573
00:39:47,843 --> 00:39:49,553
เป็นเนินเขาเล็กๆ

574
00:39:49,637 --> 00:39:53,516
แต่ไม่มีใครไปที่นั่น
เพราะข่าวลือบอกว่ามีผีสิง

575
00:39:53,599 --> 00:39:56,143
ฉันกับซูจองไม่เชื่อเรื่องผี

576
00:39:56,852 --> 00:39:59,146
และมันก็เป็นสถานที่ที่ดีที่จะอยู่คนเดียว
เราก็เลยไปที่นั่นบ่อยๆ

577
00:40:01,565 --> 00:40:04,193
เหมาะสำหรับการซ่อนร่างกาย

578
00:40:06,195 --> 00:40:07,196
ไปกันเลยทันที

579
00:40:14,495 --> 00:40:15,579
ทนายฮัน?

580
00:40:15,663 --> 00:40:16,831
คุณรู้ได้อย่างไร?

581
00:40:16,914 --> 00:40:18,165
ขออนุญาต?

582
00:40:21,168 --> 00:40:23,504
คุณรู้ได้อย่างไร
ว่าสถานที่ฆาตกรรมคือห้องน้ำเหรอ?

583
00:40:25,673 --> 00:40:27,049
คุณจะไม่เชื่อฉัน

584
00:40:34,515 --> 00:40:36,434
ถูกต้องแล้ว ผีบอกฉัน

585
00:40:40,438 --> 00:40:41,981
- งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ
-มาเร็ว.

586
00:40:42,565 --> 00:40:45,109
ฉันจะพิสูจน์ได้อย่างไร.
นักวิทยาศาสตร์คนไหนทำไม่ได้?

587
00:40:45,693 --> 00:40:48,404
ในภาพยนตร์
ผีจะยกเก้าอี้และพังหน้าต่าง

588
00:40:49,029 --> 00:40:50,239
ฉันจะไม่ขอยกเก้าอี้

589
00:40:52,741 --> 00:40:53,909
บอกให้ยกอันนั้น

590
00:40:56,620 --> 00:40:57,621
เขาทำไม่ได้

591
00:40:57,705 --> 00:40:59,874
แล้วบอกให้เขาพูดอะไรกับฉัน

592
00:41:00,458 --> 00:41:02,418
ผู้หญิงคนนี้คือใคร?

593
00:41:03,711 --> 00:41:06,005
ผีที่มาเยี่ยมฉัน
ไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้

594
00:41:06,714 --> 00:41:09,216
พวกเขาไม่สามารถถือหรือเคลื่อนย้ายสิ่งของได้

595
00:41:09,300 --> 00:41:10,801
ฉันเป็นคนเดียวที่สามารถได้ยินพวกเขา

596
00:41:10,885 --> 00:41:12,511
ดังนั้นคุณไม่มีทางพิสูจน์มันได้

597
00:41:13,429 --> 00:41:15,890
แล้วฉันจะได้ดูยังไงล่ะ.
ถ้าคุณไม่พูดเรื่องไร้สาระล่ะ?

598
00:41:20,811 --> 00:41:21,812
ฉันมีหลักฐาน

599
00:41:24,732 --> 00:41:25,733
ดู.

600
00:41:26,484 --> 00:41:28,819
ซังโฮเขียนสิ่งนี้เมื่อเขาเข้าสิงฉัน

601
00:41:35,242 --> 00:41:36,243
ครอบครอง?

602
00:41:38,412 --> 00:41:41,874
คุณไม่มีเจตนา
ที่จะบอกความจริงกับฉัน

603
00:41:41,957 --> 00:41:44,293
ตรวจสอบลายมือ
ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน

604
00:41:44,376 --> 00:41:45,377
ถามครอบครัวของซังโฮ...

605
00:41:45,461 --> 00:41:48,380
โอ้ ถามคิมซูจองสิ นั่นจะทำ

606
00:41:48,464 --> 00:41:50,299
ฉันหวังว่าคุณจะดีกว่านี้

607
00:41:51,759 --> 00:41:53,093
คุณนี่แย่ที่สุดจริงๆ

608
00:41:54,470 --> 00:41:56,639
ทนายฮัน ดูสิ่งที่คุณพูดสิ

609
00:41:59,016 --> 00:42:00,017
นายชิน.

610
00:42:01,352 --> 00:42:05,356
ฉันเข้าใจว่าคุณรักเงิน
แต่คุณไม่ควรใช้ผู้อื่น

611
00:42:06,732 --> 00:42:09,527
คนเหล่านั้นกำลังลำบากอยู่แล้ว

612
00:42:09,610 --> 00:42:11,695
แม้จะไม่ใช่เพื่อคนอย่างคุณก็ตาม

613
00:42:11,779 --> 00:42:13,113
ฉันไม่เป็นเช่นนั้น

614
00:42:13,197 --> 00:42:15,991
คุณอาจคิดว่าคุณมีกรณีที่เข้มแข็ง
ตอนนี้คุณคิมมาทำความสะอาดแล้ว

615
00:42:16,784 --> 00:42:18,077
ฝันต่อไป.

616
00:42:18,160 --> 00:42:19,787
ซูจองมาสะอาดเหรอ?

617
00:42:22,873 --> 00:42:25,501
ฉันจะอธิบายในภายหลัง

618
00:42:27,044 --> 00:42:28,045
คุณล้อเล่นฉันเหรอ?

619
00:42:28,128 --> 00:42:29,630
ฉันไม่ได้ล้อเล่น!

620
00:42:32,466 --> 00:42:36,554
ฉันไม่ได้ล้อเล่น ฉันสาบาน
ฉันแค่พยายามเปิดเผยความจริงเท่านั้น

621
00:42:36,637 --> 00:42:38,889
คุณไม่เชื่อฉันเหรอ?

622
00:42:38,973 --> 00:42:41,141
สิ่งที่สำคัญสำหรับคุณ
กำลังเปิดเผยความจริง

623
00:42:41,225 --> 00:42:42,309
ถูกต้องแล้ว

624
00:42:43,143 --> 00:42:44,770
ฉันจะเปิดเผยความจริง

625
00:42:45,563 --> 00:42:48,732
ดังนั้นโปรดลองฉันด้วยสุดกำลังของคุณ

626
00:42:49,692 --> 00:42:51,068
ฉันจะ

627
00:42:51,652 --> 00:42:52,653
ปิ๊ง

628
00:42:53,320 --> 00:42:55,114
คำโกหกทั้งหมดของคุณ

629
00:43:03,872 --> 00:43:04,873
อะไร...

630
00:43:04,957 --> 00:43:07,334
เธออยากให้ฉันพิสูจน์
ดังนั้นฉันจึงแสดงหลักฐานให้เธอดู

631
00:43:08,085 --> 00:43:09,712
ทำไมเธอถึงทำงานหนัก?

632
00:43:56,842 --> 00:44:00,095
ตรวจสอบลายมือ
ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน

633
00:44:00,179 --> 00:44:01,889
คุณไม่เชื่อฉันเหรอ?

634
00:44:09,355 --> 00:44:10,898
สวัสดีคุณคิม

635
00:44:10,981 --> 00:44:12,983
กรุณาโทรติดต่อห้องปฏิบัติการซิลเวอร์เวลล์

636
00:44:13,067 --> 00:44:16,153
และถามว่าฉันสามารถเข้าถึงได้หรือไม่
ไปที่ห้องทำงานของนายจอน

637
00:44:20,574 --> 00:44:21,575
เอาละ

638
00:44:23,035 --> 00:44:25,913
ทำไมคุณไม่บอกฉัน
เกี่ยวกับคำสารภาพของซูจองเหรอ?

639
00:44:26,997 --> 00:44:28,999
ฉันไม่อยากให้คุณอกหัก

640
00:44:30,000 --> 00:44:33,170
และความน่าเชื่อถือของคำสารภาพของเธอ
มีข้อสงสัย

641
00:44:33,796 --> 00:44:36,382
คนเยอะมาก
ให้การรับสารภาพอันเป็นเท็จในศาล

642
00:44:37,549 --> 00:44:38,550
มีอะไรอีกไหม?

643
00:44:39,176 --> 00:44:42,179
มีอะไรอีกไหม
คุณไม่สามารถบอกฉันได้เหรอ?

644
00:44:44,139 --> 00:44:45,766
ไม่ แค่นั้นแหละ.

645
00:44:46,892 --> 00:44:48,977
ยังไงก็ตาม เรายังไปไม่ถึงใช่ไหม?

646
00:44:49,937 --> 00:44:51,063
เราเกือบจะถึงที่นั่นแล้ว

647
00:44:53,482 --> 00:44:54,483
มันอยู่ตรงนั้น

648
00:45:11,291 --> 00:45:12,292
เข้ามา..

649
00:45:16,463 --> 00:45:19,216
ฉันได้ติดต่อห้องปฏิบัติการแล้ว
พวกเขาบอกว่าคุณสามารถเยี่ยมชมพวกเขาได้ตลอดเวลา

650
00:45:19,299 --> 00:45:20,509
ดีแล้ว.

651
00:45:21,301 --> 00:45:23,345
นี่คือหมายเลข
ของนักวิจัยชื่อกูฮโยจุง

652
00:45:23,429 --> 00:45:25,264
เขาต้องการให้คุณโทรหาเขาเมื่อคุณมาถึง

653
00:45:25,347 --> 00:45:26,557
โอเค ขอบคุณ

654
00:45:28,058 --> 00:45:30,602
คุณสามารถเยี่ยมชมห้องปฏิบัติการได้ตลอดเวลา
กรุณาโทรหาฉันก่อนที่คุณจะมาถึง

655
00:45:36,859 --> 00:45:40,070
มันใหญ่เกินไป
สงสัยเราจะหาศพเจอแล้ว

656
00:45:41,196 --> 00:45:42,990
อย่างน้อยก็โชคดี

657
00:45:43,073 --> 00:45:45,367
ว่ามีถนนสายเดียวเท่านั้น
ใกล้ทุ่งช่างปั้นหม้อ

658
00:45:45,451 --> 00:45:48,203
และนี่คืออย่างแน่นอน
เส้นทางที่สั้นที่สุดไปยังทุ่งช่างปั้นหม้อ

659
00:45:50,080 --> 00:45:51,582
หากฉันเป็นผู้กระทำความผิด

660
00:45:53,083 --> 00:45:54,918
ฉันจะหาที่ไหนสักแห่งที่ไม่มีกล้องวงจรปิด

661
00:45:55,919 --> 00:45:57,921
ที่ไหนสักแห่งที่ห่างไกล

662
00:45:58,630 --> 00:46:00,174
กล้องวงจรปิด: O
สตรีทแลมป์: O

663
00:46:01,008 --> 00:46:02,759
ที่ไหนสักแห่งที่มีทางด้านข้างสำหรับรถยนต์

664
00:46:04,219 --> 00:46:05,679
กล้องวงจรปิด: X
สตรีทแลมป์: X

665
00:46:05,762 --> 00:46:07,139
เช่นเดียวกับที่

666
00:46:30,913 --> 00:46:34,333
คนร้ายต้องเอาศพไป
ออกจากลำต้น

667
00:46:48,555 --> 00:46:52,267
หากเขาลากร่าง
วัชพืชจะต้องถูกบดขยี้

668
00:47:01,985 --> 00:47:03,278
ก็อาจจะทิ้งร่องรอยเอาไว้

669
00:47:11,578 --> 00:47:12,579
ฉันพบมัน

670
00:47:38,897 --> 00:47:40,274
กูฮโยจุงพูด

671
00:47:43,944 --> 00:47:46,780
มีพนักงานนอกสถานที่กี่คน?

672
00:47:48,615 --> 00:47:51,118
นักวิจัยประมาณ 30 คน

673
00:47:51,743 --> 00:47:54,997
เจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารและภารโรงเพิ่มขึ้น

674
00:47:55,080 --> 00:47:56,790
ถึงประมาณสิบ

675
00:47:57,833 --> 00:47:59,668
เรามีหอพักสำหรับนักวิจัย

676
00:47:59,751 --> 00:48:02,796
เราไม่สามารถกลับบ้านได้บ่อยเนื่องจากงาน

677
00:48:04,214 --> 00:48:05,215
ฉันเห็น.

678
00:48:06,216 --> 00:48:07,968
ฉันเห็นคุณที่การพิจารณาคดีเมื่อเช้านี้

679
00:48:16,184 --> 00:48:19,605
ใช่. ฉันเป็นเพื่อนเก่าแก่ของซูจอง

680
00:48:21,189 --> 00:48:25,527
คุณอาสาเป็นไกด์ให้ฉันหรือเปล่า
บอกฉันบางอย่าง?

681
00:48:27,821 --> 00:48:28,822
ซูจอง

682
00:48:29,948 --> 00:48:31,116
ไม่ใช่ผู้กระทำผิด

683
00:48:36,455 --> 00:48:38,290
ฉันคิดว่ามันอยู่ใกล้ๆ

684
00:48:46,548 --> 00:48:48,717
ฉันจะไปคนเดียวจากที่นี่

685
00:48:49,301 --> 00:48:50,969
ฉันไม่อยากให้คุณเห็น

686
00:48:52,095 --> 00:48:53,555
ฉันไม่เป็นไร

687
00:48:53,639 --> 00:48:55,641
เป็นเพียงเปลือกที่ว่างเปล่า

688
00:48:56,516 --> 00:48:57,517
ไปด้วยกันเลย

689
00:48:58,769 --> 00:48:59,770
ตกลง.

690
00:49:11,782 --> 00:49:12,783
รอสักครู่.

691
00:49:15,285 --> 00:49:18,413
สีของดินที่นี่แตกต่างออกไป
ฉันคิดว่ามันเพิ่งถูกขุดขึ้นมา

692
00:49:23,502 --> 00:49:24,711
นายทนาย.

693
00:49:25,879 --> 00:49:28,757
ฉันสงสัยว่าซูจองขยับฉันอย่างไร
ตลอดทางที่นี่

694
00:49:28,840 --> 00:49:31,426
รอ. มีบางอย่างอยู่ที่นี่

695
00:49:34,054 --> 00:49:36,431
ฉันผอมแต่ฉันหนัก70กก.

696
00:49:37,057 --> 00:49:42,396
เธอส่งฉันเข้าและออกจากรถ
ย้ายฉันและฝังฉันไว้คนเดียวเหรอ?

697
00:49:43,438 --> 00:49:44,648
มันไม่สมเหตุสมผล

698
00:49:47,943 --> 00:49:49,111
อาจจะ

699
00:49:49,695 --> 00:49:51,196
เธอไม่ได้อยู่คนเดียว

700
00:49:53,865 --> 00:49:55,200
ถ้าไม่…

701
00:50:01,581 --> 00:50:06,837
มันเป็นแผนของหัวหน้าจริงๆ
ว่าซังโฮจะกลายเป็นลูกเขยของเขา

702
00:50:06,920 --> 00:50:08,839
นักวิทยาศาสตร์แห่งปี
พิธีมอบรางวัล

703
00:50:15,303 --> 00:50:16,304
ขอบคุณ.

704
00:50:16,388 --> 00:50:20,350
ซังโฮมีผลการวิจัยที่ดีที่สุด
และหัวหน้าก็ใช้เขาเพื่อช่วยภรรยาของเขา

705
00:50:20,434 --> 00:50:22,561
ขอขอบคุณที่พิจารณา...

706
00:50:23,186 --> 00:50:24,771
ทำไมฉันไม่คิดถึงมันมาก่อน?

707
00:50:27,190 --> 00:50:30,152
ซูจองมีผู้สมรู้ร่วมคิด

708
00:50:35,407 --> 00:50:36,867
คุณรู้หรือไม่?

709
00:50:39,369 --> 00:50:42,497
นั่นก็ยังไม่แน่นอน

710
00:50:43,331 --> 00:50:44,958
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมการพิจารณาคดีจึงเกิดขึ้นในวันนี้?

711
00:50:45,584 --> 00:50:46,918
ซูจองพูดว่าอะไรนะ?

712
00:50:47,002 --> 00:50:48,670
คุณบอกว่าเธอสารภาพ

713
00:50:48,754 --> 00:50:50,172
เธอยอมรับกับผู้สมรู้ร่วมคิดหรือไม่?

714
00:50:55,302 --> 00:50:57,637
เธอยอมรับไหม
จะมีผู้สมรู้ร่วมคิดหรือไม่?

715
00:50:57,721 --> 00:50:58,764
ไม่

716
00:50:59,765 --> 00:51:01,933
-เธอบอกว่าเธอฆ่าคุณคนเดียว
-ทำไม...

717
00:51:03,393 --> 00:51:06,146
ใครๆ ก็สามารถเห็นสิ่งนั้นได้
เธอมีผู้สมรู้ร่วมคิด แล้วทำไม...

718
00:51:11,777 --> 00:51:12,778
เพื่อปกป้องพวกเขา

719
00:51:39,930 --> 00:51:41,264
มันเป็นพ่อตาของฉัน

720
00:51:46,520 --> 00:51:48,647
คิมซูจองปฏิเสธการมาเยือนของคุณ

721
00:52:01,326 --> 00:52:04,621
ความจริงก็คือภรรยาของเขา…

722
00:52:04,704 --> 00:52:07,958
แม่ของซูจองกำลังจะตาย
จากโรคหายากที่เรียกว่าคอนเชลโล

723
00:52:09,209 --> 00:52:10,752
-แล้ว…
-ใช่

724
00:52:10,836 --> 00:52:15,257
ซังโฮกำลังทำการรักษา
จนจู่ๆเขาก็เรียกมันว่าหยุด

725
00:52:15,340 --> 00:52:16,883
นั่นคงเป็นสาเหตุทั้งหมด

726
00:52:16,967 --> 00:52:19,052
และซูจองก็รับผิด

727
00:52:20,053 --> 00:52:21,638
คุณกำลังพูดถึงอะไร?

728
00:52:22,931 --> 00:52:25,267
นางสาวคิมรับผิดเพราะใคร?

729
00:52:25,350 --> 00:52:26,977
มันไม่ชัดเจนเหรอ?

730
00:52:28,603 --> 00:52:29,604
หัวหน้า.

731
00:52:30,772 --> 00:52:34,192
คุณกำลังพูด
หัวหน้าคิมแทจุนคือผู้ร้ายเหรอ?

732
00:52:35,151 --> 00:52:37,946
แล้วคุณคิมสารภาพเพราะเห็นแก่พ่อล่ะ?

733
00:52:47,289 --> 00:52:48,874
ไม่ ไม่ใช่สำหรับพ่อของเธอ

734
00:52:48,957 --> 00:52:50,041
สำหรับแม่ของเธอ

735
00:52:53,420 --> 00:52:57,090
โรคของแม่เธอคือ
ทำให้เป็นอัมพาตและลีบกล้ามเนื้อของเธอ

736
00:52:57,173 --> 00:52:59,342
พร้อมทั้งทำลายเซลล์สมองของเธอด้วย

737
00:52:59,426 --> 00:53:01,094
แม่คะ ถึงเวลากินข้าวแล้ว

738
00:53:03,763 --> 00:53:06,182
ฉันเอง ซูจอง

739
00:53:09,436 --> 00:53:11,813
น้ำผึ้ง.

740
00:53:11,897 --> 00:53:14,065
- เธอไม่รู้จักใครเลย…
- ฉันอยู่ตรงนี้.

741
00:53:14,608 --> 00:53:16,526
…ยกเว้นสามีของเธอ หัวหน้าคิม

742
00:53:17,527 --> 00:53:20,947
เมื่อหลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่เขา
ผู้หญิงโง่เขลาคนนั้น…

743
00:53:21,031 --> 00:53:24,784
…ผู้ร้ายมีส่วนสูงประมาณ 180 ถึง 185 ซม.…

744
00:53:24,868 --> 00:53:28,997
…การกระทำเสร็จสิ้นแล้ว
ด้วยพลังที่รวดเร็วและทรงพลัง

745
00:53:29,581 --> 00:53:34,753
ข้าพเจ้าจึงได้ข้อสรุปว่า
ว่าจำเลยมีผู้สมรู้ร่วมคิด

746
00:53:34,836 --> 00:53:40,216
ฉันพนันได้เลยว่าซูจองไม่สามารถจ่ายได้
สงสัยว่าพ่อของเธอจะฆ่าสามีของเธอ

747
00:53:40,759 --> 00:53:45,388
สิ่งเดียวที่เธอคิดไว้คือแม่ของเธอ
ที่ไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่มีพ่อของเธอ

748
00:53:50,685 --> 00:53:51,686
ฉันเข้าใจแล้ว

749
00:53:54,981 --> 00:53:56,566
นั่นเป็นเหตุผลที่เธอสารภาพ

750
00:54:07,410 --> 00:54:09,704
ซังโฮ สบายดีไหม?

751
00:54:10,497 --> 00:54:11,498
ทำไม...

752
00:54:12,874 --> 00:54:13,875
ทำไม...

753
00:54:46,992 --> 00:54:50,704
คุณจะสามารถ
เพื่อเป็นพยานในเรื่องเดียวกันในศาล?

754
00:54:51,287 --> 00:54:53,790
ใช่ ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อซูจอง

755
00:54:55,417 --> 00:54:57,252
นี่คือห้องทำงานของซังโฮ

756
00:54:57,836 --> 00:54:59,629
ฉันได้รับรหัสผ่านชั่วคราว

757
00:54:59,713 --> 00:55:01,006
ผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการ: จอน ซัง-โฮ

758
00:55:23,319 --> 00:55:26,740
ดูสิ ซังโฮเขียนสิ่งนี้
เมื่อเขาเข้าสิงฉัน

759
00:55:48,720 --> 00:55:50,555
-บงซู.
-ใช่?

760
00:55:50,638 --> 00:55:51,848
ไอรังอยู่ไหน?

761
00:55:52,432 --> 00:55:55,268
เขาอาจจะอยู่ในห้องทำงานของเขากับซังโฮ

762
00:55:55,351 --> 00:55:56,644
เขาจะไม่รับโทรศัพท์ของเขา

763
00:55:56,728 --> 00:55:58,813
โอ้จริงเหรอ?

764
00:56:04,819 --> 00:56:06,654
เขาส่งข้อความถึงฉัน

765
00:56:07,655 --> 00:56:11,201
บงซู ฉันรู้แล้ว
ที่ซึ่งศพของซังโฮถูกฝังอยู่

766
00:56:11,284 --> 00:56:14,496
ฉันกำลังเดินทางไปหามันพร้อมกับเขา
โทรหาฉันถ้าคุณอ่านข้อความนี้

767
00:56:14,579 --> 00:56:16,664
-ร่างกายเหรอ?
-โอ้.

768
00:56:16,748 --> 00:56:21,044
เขาบอกว่าเขาจะพบศพของซังโฮ
เพื่อจับใครก็ตามที่ฆ่าเขา

769
00:56:21,127 --> 00:56:22,253
นั่นคงเป็นเหตุผลว่าทำไม

770
00:56:22,337 --> 00:56:24,339
อยู่กับผีคนเดียวเหรอ?

771
00:56:24,422 --> 00:56:25,757
สวัสดีคุณพ่อ

772
00:56:25,840 --> 00:56:28,426
ใช่ ฉันคิดอย่างนั้น ทำไมคุณถาม?

773
00:56:29,552 --> 00:56:32,680
เขาจะไปขีปนาวุธ
เมื่อเห็นศพของเขาเอง

774
00:56:32,764 --> 00:56:35,934
ความโกรธของเขาจะอยู่ในอีกระดับหนึ่ง
จากผีครั้งก่อนๆ

775
00:56:41,356 --> 00:56:44,275
คุณแม่คะ ไปไหนคะ?

776
00:57:49,048 --> 00:57:51,384
แน่นอนว่าเป็นลายมือของคุณจอน

777
00:57:53,261 --> 00:57:55,472
ฉันรัง!

778
00:57:56,222 --> 00:57:57,432
ทนายฮัน?

779
00:57:58,308 --> 00:58:00,894
ทนายฮัน คุณเคยเห็นฉันรังไหม?

780
00:58:01,436 --> 00:58:03,188
ไม่ ฉันไม่ได้

781
00:58:03,855 --> 00:58:05,899
พ่อคุณคิดว่าเขาอยู่ที่ไหน?

782
00:58:06,483 --> 00:58:08,151
ถ้าเขาถูกครอบงำจริงๆ

783
00:58:09,027 --> 00:58:11,279
มันจะเป็นสถานที่
โดยที่นายจอนจะโกรธจัด

784
00:58:11,863 --> 00:58:13,823
นายจอนตายแล้ว

785
00:58:14,574 --> 00:58:17,410
เธออาจจะรู้
ภรรยาของจอน ซังโฮเป็นลูกค้าของเธอ

786
00:58:17,494 --> 00:58:18,620
บอกฉัน.

787
00:58:18,703 --> 00:58:21,748
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่เขาจะไปที่ไหน?

788
00:58:21,831 --> 00:58:24,501
-ดังนั้น ก็คือ--
-ไม่

789
00:58:24,584 --> 00:58:28,796
แค่จินตนาการ
สมมติว่าคุณจอนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

790
00:58:28,880 --> 00:58:31,049
ตอนนี้เขาจะอยู่ที่ไหน?

791
00:58:31,132 --> 00:58:33,760
เขาคงไม่ไปหรอก.
ถึงคนที่ฆ่าเขา?

792
00:58:34,469 --> 00:58:35,470
เพื่อแก้แค้น

793
00:58:35,553 --> 00:58:37,388
จากนั้นเขาก็ต้องไปหาคิมซูจอง

794
00:58:37,472 --> 00:58:38,473
ไม่

795
00:58:39,390 --> 00:58:40,850
เขาคงจะไปหาคิมแทจุน

796
00:58:45,688 --> 00:58:47,732
นางสาวทนาย

797
00:58:48,566 --> 00:58:50,109
ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ

798
00:59:45,665 --> 00:59:46,666
คุณเป็นใคร?

799
00:59:53,339 --> 00:59:54,340
อย่าเข้ามาใกล้กว่านี้อีก

800
00:59:55,883 --> 00:59:56,884
อยู่กลับ.

801
00:59:57,552 --> 00:59:58,595
ทำไมคุณทำมัน?

802
00:59:59,178 --> 01:00:00,430
คุณกำลังพูดถึงอะไร?

803
01:00:00,513 --> 01:00:01,598
ทำอะไร?

804
01:00:01,681 --> 01:00:02,932
ทำไมคุณถึงฆ่าฉัน?

805
01:00:04,684 --> 01:00:06,144
ว-คุณเป็นใคร?

806
01:00:06,227 --> 01:00:08,229
คุณฆ่าฉันเหรอ
เพราะฉันทิ้งงานวิจัยไปเหรอ?

807
01:00:09,606 --> 01:00:11,649
คุณกำจัดฉันแล้วหรือยัง
เพราะว่าฉันไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว?

808
01:00:11,733 --> 01:00:13,818
- คุณกำลังพูดอะไร?
- ไม่เป็นไรฉัน.

809
01:00:14,819 --> 01:00:16,070
คุณทำได้ยังไง...

810
01:00:17,280 --> 01:00:19,782
คุณทำแบบนั้นได้ยังไง
ซูจองและอูจูเหรอ?

811
01:00:20,575 --> 01:00:22,619
ซูจองถูกขังไว้
ในห้องขังอันเย็นชา

812
01:00:24,203 --> 01:00:25,663
ลูกชายที่น่าสงสารของฉัน…

813
01:00:26,831 --> 01:00:29,250
ลูกชายของฉันสูญเสียทั้งพ่อแม่ของเขา

814
01:00:30,209 --> 01:00:31,794
คุณสนใจแค่ภรรยาของคุณหรือไม่?

815
01:00:31,878 --> 01:00:33,296
คุณเป็นใคร?

816
01:00:33,379 --> 01:00:35,131
คุณปู่.

817
01:00:36,799 --> 01:00:38,134
คุณปู่

818
01:00:38,217 --> 01:00:40,637
ฉันอยากจะฉี่

819
01:00:40,720 --> 01:00:42,180
-ยูจู!
-ยู-จู

820
01:00:42,263 --> 01:00:43,264
ยูจู กลับก่อนนะ

821
01:00:47,101 --> 01:00:48,311
โปรดแสดงความเมตตา

822
01:00:48,394 --> 01:00:50,605
ฉันจะให้ทุกสิ่งที่คุณต้องการ
ดังนั้นอย่าทำร้ายเขาเลย

823
01:00:50,688 --> 01:00:51,814
อย่าแตะต้องอูจูของฉัน

824
01:00:51,898 --> 01:00:52,982
โปรดแสดงความเมตตา!

825
01:00:53,066 --> 01:00:54,108
เอายูจูของฉันคืนมา

826
01:00:55,360 --> 01:00:56,944
ให้ลูกชายของฉัน!

827
01:01:06,913 --> 01:01:07,914
ฝากยูจูด้วยนะ

828
01:01:08,831 --> 01:01:10,458
ให้ลูกชายของฉัน!

829
01:01:15,129 --> 01:01:16,130
ให้เขากับฉัน

830
01:01:16,673 --> 01:01:18,716
เอาลูกชายของฉันคืนมา!

831
01:01:23,179 --> 01:01:25,723
ฉันรัง!

832
01:01:25,807 --> 01:01:28,017
ฉันรังหยุด

833
01:01:28,559 --> 01:01:29,727
เลขที่

834
01:01:30,311 --> 01:01:32,271
ออกไปจากฉัน!

835
01:01:49,330 --> 01:01:50,331
ฉันรัง.

836
01:01:52,417 --> 01:01:53,751
คุณกลับมาควบคุมได้แล้วหรือยัง?

837
01:01:53,835 --> 01:01:54,961
แม่.

838
01:01:57,171 --> 01:01:58,172
ที่ไหน…

839
01:02:03,177 --> 01:02:04,262
อะไร...

840
01:02:05,096 --> 01:02:08,266
ฉันทำอะไรลงไป?

841
01:02:09,809 --> 01:02:10,977
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว

842
01:02:15,106 --> 01:02:16,899
ทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว

843
01:02:16,983 --> 01:02:18,025
ไม่เป็นไร.

844
01:02:39,839 --> 01:02:42,049
ฉันอัยการคิมฮยอนอู
จากสำนักงานสาขาซอโช

845
01:02:42,550 --> 01:02:44,051
คุณชิน อีรัง คุณถูกจับแล้ว

846
01:02:44,135 --> 01:02:47,346
ในข้อหาฆาตกรรมจอน ซังโฮ
และละทิ้งร่างกายของเขา

847
01:02:47,430 --> 01:02:50,516
คุณมีสิทธิที่จะเป็นทนายความ
และสิทธิที่จะนิ่งเงียบ

848
01:02:50,600 --> 01:02:52,351
M-ฆาตกรรม?

849
01:02:52,935 --> 01:02:55,563
-จับกุมเขา
-ไม่ รอก่อน

850
01:02:56,147 --> 01:02:58,316
ลูกชายของฉันฆ่าใคร?

851
01:02:58,900 --> 01:03:00,902
เราพบศพของจอน ซังโฮ

852
01:03:00,985 --> 01:03:04,489
และพบลายนิ้วมือของเขา
บนถุงมือที่หล่นอยู่ใกล้ๆ

853
01:03:07,074 --> 01:03:08,201
มันเป็นความเข้าใจผิด

854
01:03:08,993 --> 01:03:10,119
คุณคิดผิด

855
01:03:10,203 --> 01:03:11,245
ฉันสามารถอธิบายได้ทั้งหมด

856
01:03:12,079 --> 01:03:14,081
ไม่ โปรดรอสักครู่

857
01:03:14,165 --> 01:03:16,751
-เดี๋ยว.
- ได้โปรดเถอะ อะไรในโลกนี้…

858
01:03:16,834 --> 01:03:18,669
-มันไม่ใช่ฉัน.
-แม่.

859
01:03:18,753 --> 01:03:20,463
-ปล่อยฉันนะ.. ฉันไม่ได้ทำ!
-ฉันรัง!

860
01:03:46,364 --> 01:03:48,324
ทำไมทนายลูกเขยของฉันถึงทำแบบนั้น
มานี่เหรอ?

861
01:03:48,407 --> 01:03:51,494
คุณคิดว่า
ผู้ร้ายคือพ่อตาของคุณเหรอ?

862
01:03:51,577 --> 01:03:54,205
-แล้วทำไมคุณถึงมอบตัวล่ะ?
-แม่จะตายโดยไม่มีพ่อ

863
01:03:55,206 --> 01:03:57,166
ฉันแค่พูดเท่านั้น
เพราะยังไม่มีความคืบหน้า!

864
01:03:57,250 --> 01:03:59,961
คุณต้องเกลียดเขามากพอที่จะฆ่าเขา
นายคิม แทจุน.

865
01:04:00,044 --> 01:04:02,088
ฉันจะหาผู้กระทำผิดที่แท้จริง
If that's Kim Tae-jun,

866
01:04:02,171 --> 01:04:03,297
ฉันจะขังเขาไว้หลังลูกกรง

867
01:04:03,381 --> 01:04:05,216
ด้วยสายตายาวของเขา
และแว่นตาที่มีหมอกหนา

868
01:04:05,299 --> 01:04:06,884
เขาคงต้องโจมตีหลายครั้ง

869
01:04:06,968 --> 01:04:08,219
Your father killed me.

870
01:04:08,302 --> 01:04:09,595
คุณทำอย่างนั้นกับฉันได้อย่างไร?

871
01:04:09,679 --> 01:04:11,848
คุณทำแบบนั้นกับฉันได้ยังไง?

872
01:04:11,931 --> 01:04:16,936
แปลคำบรรยายโดย:
อึนจิน เอริก้า คิม